Haddini bilmek imanýn yedinci þartýdýr..

Bir Fotoðraflýk Saltanat

80-100 sene önce çekilen eski fotoðraflara baktýðýmýzda, kimi zaman tanýþýklýðýmýzýn hiç olmadýðý bu kimselerin gerek hal gerekte simalarý yüzümüzde ince bir tebessüm býrakýrken, bir yandan da bugün hissettiðimiz bu duygularý bir gün baþkalarýnýn da bizim fotoðraflarýmýz için hissedeceðini fark etmek çok dehþetli geliyor. Ne kadar yeni trendleri takip eden bir moda tutkunu olursanýz olun, günün birinde belki de aile içerisinde çektirdiðiniz bir lakayt pozunuzla belki de kimi defa güldürmek amaçlý takýndýðýnýz tavýrla, belki de kullandýðýnýz bir aksesuarla hiç tanýmadýðýnýz insanlarýn bir lahzalýk eðlencesi oluvereceksiniz ister istemez..

Aile içinde kalýp yayýlmayan fotoðraflarýnýz için evlatlarýnýz “Bizim peder sertti ama ayný zamanda mert adamdý “diyerek birkaç kelam edecek mutlaka ama, gün gelip bu dünyadaki tanýdýklarýnýzýn ekseriyeti  asýl yurtlarýna geri döndükçe fotoðrafa bakýp anlýk pozlamanýn esiri halinize yorum yapan uzak akrabalarýnýz kalacak geriye..Ýnþallah en azýndan geçmiþlerine rahmet okumalarý gerektiðini unutmamýþlardýr da,  sizden sonrakilere geçip gittiðinizi ve hiçbir zaman geri dönmeyeceðinizi hatýrlatan bu kaðýt parçasýnýn ileriye dönük bir faydasý olur sahibine..

Yaþarken kim ya da ne olursanýz olun, en þýk kýyafetleriniz içinde verdiðiniz çok etkileyici bir pozla sizden geriye kalan bir kaç kaðýt parçasý sayesinde bir fotoðraflýk saltanatýnýz olacak Dünya gölgeliðinde bir süre duraklayýp yola devam ettiðinizi belgelemeye yarayan..Bir fotoðraflýk saltanat iþte hepsi bu.. Doðduk büyüdük, yaþýyoruz ama ne zaman gideceðimiz belli deðil…Daha da fenasý sevdiklerimizin bizi ne zaman öksüz býrakýp gideceði de belli deðil..

Ölümün yaþamak kadar tabii bir durum olduðunu yeterince kabullenemediðimiz , fani dünyaya baðlarýmýzý kafi miktarda tutamadýðýmýz için geleceðe yönelik endiþelerimiz ve telaþlarýmýz çoðalýyor. Karþýlaþma ihtimalimizin belki de hiç olmadýðý büyük felaketleri düþünerek yaþadýðýmýz anlarý kendimize zehir edebiliyoruz. Ya da ihtiyarlýk günlerimizi göreceðimize dair herhangi bir garantimiz yokken, yaþlandýðýmýzda yalnýz kalma endiþesiyle devamlý yeni bir aile olma koþuþturmacasýnýn içine dalýveriyoruz. Kaybedilen eþlerin, çocuklarýn, ebeveynlerin yerini yenileriyle doldurmaya çabalýyoruz yalnýz öleceðimizi bile bile..

Yaþlandýðýnda bakacak birileri olmasý için evlenen ve çocuk büyütenler, birisinin yeðenleri ve kardeþleri, diðerinin evlatlarýndan daha vefakar olduðu için, çocuksuzlar kadar belki de daha fazla yalnýzlar.. Bu da gösteriyor ki, ne evlilik ne evlat bir hayat sigortasý olabilir. Her þey sadece Hak rýzasý için olduðu zaman deðerlidir. Baþka amaçlar araya girdiði zaman ilahi lütuflar ve inayetler kesildiði için hesaplar çoðu zaman tersine dönebilir.

Günü bitirme telaþýna düþmüþ gibi birbirini kovalayan saniyeler, dakikalar, saatler neyin habercisidir? Biten bir gün diðer bir güne eklendiðinde sonra bir diðerine eklendiðinde çabucak geliveren hafta sonlarýnýn mý? Yoksa biten birkaç hafta, biten bir ayýn mý? Yoksa biten aylar ömrümüzden geçen yýllarýn mý? Vaktin su misali çarçabuk ellerimizin arasýndan akýp gittiðinin delili deðil midir aramýzdan ayrýlan sevdiklerimiz? Nasýlsa yalnýz kalacaðýz er ya da geç..  Zaman geçtikçe yalnýzlaþan kiþiliklere dönüþmek, en sonunda kýyasýya korkup hayatýný yalnýz sürmemeye programlý insanýn sonunda yalnýz baþýna öleceði ve ebediyete yalnýz gideceði aþikârken bir an evvel bu yalnýzlýða alýþmak lazým deðil mi sizce de ne dersiniz?

Ama yine de sevdikleriniz bol olduðu kadar uzun ömürlü de olsun..Ve lütfen onlarý fazla incitmeyin olur mu?

Zahide Baþak

Duygu yüklü, gerçek olamayacak kadar güzel, hüznün keyfe karýþtýðý, etkileyici ama hayal üstü bir animasyon...

Modern Ýnsan

Modern insan: farkýnda olmadýðý deðerlerin sahibi, deðer sandýðý pespayeliklerin peþinden koþan adi yaratýk.. Modern insan: asýl sevilmesi gerekenler yerine, hiç layýk olmayan geçici aþklarýn sevdalýsý..Modern insan: asýl korkmasý gereken dururken, zihninde korkulacak nesneler üretme fabrikasý.. Modern insan: ümitlerini ebedi âleme yönelik besleyip, büyütecekken, üç günlük dünyaya hasredecek kadar dar görüþlü manevi miyop… Yaratýlýþ gayesini unutup yaþadýðýný zanneden, aslýnda hiç yaþamamýþ olan zavallý.. Geçmiþinden habersiz, geleceðinden umutsuz, gününü yaþama derdine düþmüþ biçare..Karþýlýksýz kýlýný bile kýpýrdatmayý benliðine hakaret sayacak kadar alçaldýðý için, bila bedel bir iþin verdiði lezzeti hiç tadamayacak, tatsa da, gönlünde ölen hassalar nedeniyle anlayamayacak kadar küçük yaratýk.. Etrafýnda gördüðü her þeyi maddi bir deðerle çarptýðý, topladýðý, çýkardýðý ve böldüðü için, çevresindekileri aritmetikten soðutan materyalist.. Zamanýný satýlýða çýkardýðýný zanneden, oysa patronuna yaranabilmek için müþterilere yalakalýk yaparak, zamanýnýn ötesinde ruhunu da kiþiliðini de zamanýyla beraber satývermiþ zavallý..

Modern insan: hayatýn her alanýna kültürüne ait olmayan eþya ve ögeleri katmak suretiyle hayatý kolaylaþtýrdýðýný zannederken bir yandan da çekilmez bir hale getirdiðinin farkýna varamayan aciz yaratýk. Hayatý çalýþmaya ve daha iyisini baþarmaya odaklý bu yaratýðýn tüketmenin dýþýnda pek de fazla bir eðlencesi yoktur. Sanattan anladýðý, kültürden sezebildiði, elinde meþrebine göre kahvesi yahut þarabý ile gezdiði sergi açýlýþlarýndan öteye geçemez.

Manevi gözlerinin körlüðünü gidermenin hiçbir týp doktoru tarafýndan ümit verilmediði, bilimin henüz teþhisini bile yapamadýðý en hakiki kör… Yaptýðýný sandýðý secdenin, dýþarýdan bakýnca “zorlanmýþ herhalde” çaðrýþýmý yapan, yarým yamalak kapattýðý kafasýnýn, birilerine vesile kýlýnmanýn þerefinden habersiz, içten içe yaparken gururlandýðý hayýrlarýn ruhundan bihaber ömür sürüp, hikmetleri sezemeyen duygusuz mahlûk.

Yaratýlýþ gayesini unuttuðu için, ciddi bir hafýza kaybýna uðradýðýndan habersiz, kimliksiz kiþiliksiz, maddeci, ruhsuz, menfaat odaklý yaþayan köksüz ve soysuz ayrý bir cins…

Bu mudur insanlýk? Sormak lazým kendimize..Bilmiyorum ne kadar insanýz? Kaç gram insanlýk taþýyoruz bünyemizde? Taþýdýðýmýz et ve kemiklerin kilo baþýna, kaç gram düþer bizim insanlýðýmýzdan? Toplum olarak insanlýðýmýz pazara sürülse alýcýsý çýkar mý? Bedavaya verseler, cami önüne koysalar, talep eden ya da acýyan bir akýllý kimse bulmak mümkün olur mu?

Zamanda yolculuk imkân dâhilinde olsa, önden gidenler bugüne gelebilseler torunlarý olarak dedeleri tarafýndan sopayla kovalanmayacaðýndan emin olan birisi var mýdýr aramýzda? Ya da tersi mümkün olsa, geçmiþe gitsek anlatýlanlara “abartý bunlar” deyip geçerken sahisine þahitlik etsek neler hissederiz iç dünyamýzda? Devraldýðý mirasýn ruhundan habersiz yaþayan yýðýnlar arasýnda kaybolmamaya talip kaç insan gösterebiliriz? Farklýlýklarýndan utanmadan, inandýðý deðerlerin takipçisi olmaya namzet çevresindeki bozuk plak seslerine deðil hakikatlere kulak veren, inandýðý gibi yaþamaktan utanmayan, dini kendine uydurmayýp indirilen kitaba uymaya çalýþan kaç kiþi kalmýþtýr günümüzde?

Yanlýþ sevdalarýn meraklýsý, ters ve çýkmaz yollarýn yolcusu, Dünyaya kul, menfaatlerine köle, hakikate ulaþmak için araçlarý amaç sanan zavallý özgürlük meraklýsý hakiki esir. Ýhtiyaç sandýðýn maddi baðlarýndan kurtulduðunda özgürleþebilirsin ancak..Sana sesleniyorum modern takýlan avanak…

Zahide Baþak

Ruhumuzun Bakýma Ýhtiyacý Yok mu?

Tesettür mevcut olaný örtmeyi amaçlýyorsa, olmayan bir güzelliði süreli de olsa temine çalýþmaya ne demek lazým sizce? Sahtekârlýk sayýlmaz mý? Bu nedenle makyajýn ve bilumum güzelleþme sahtekârlýklarýnýn tesettürün ruhuna aykýrý olduðuna inananlardaným.

Asýl güzelliðin tende deðil ruhta olduðunu unutanlar güzellik uðruna birçok eziyete katlanmaya göðüs gerebiliyorlar.

Yüzü herkesten fazla güzel ama huyu çirkin, öyle insanlar vardýr ki, yaþadýklarýnýzýn bilinçaltýnda býraktýðý izler nedeniyle, benzerleri görüldüðünde hiçbir anlam veremediðiniz bir soðukluk yaþatýrlar muhatabýnýza karþý. Dýþ görünüþe aldanýp, kurulan yuvalarýn saðlýksýzlýðý da buna baðlý olsa gerek. Yüz güzelliði kalýcý olamaz. Ama ruh güzelliði, iç dünyanýn bakýmý yapýldýkça, eksilmeyen artan bir memba gibidir. Ruh güzelliði, helal lokmadan, faydalý ve bid’atlerle kirletilmemiþ ilimden, güzel ahlaktan ve salih amelden beslenir.

Maneviyattan uzaklaþtýkça, nesnelerin tüketimi kadar insan, arkadaþ ve ahbap tüketimi de hýzlanmýþ durumda maalesef! Eþya ile kurduðumuz iliþkiler canlýlarla kurduðumuz iliþkinin bir önceki aþamasý adeta..Mevlevi kültüründe üzerinden çýkartýlan kýyafetin, onu soðuktan sýcaktan korumasý ve setretmek suretiyle kiþiye hizmetine hürmeten, katlandýktan sonra öpüp baþa konmak þekliyle saygý görmesi, eþyaya hürmetin doruk noktasý olsa gerek. Düþünün bu terbiyeyi içselleþtirmiþ bir kimse, eþref-i mahluk olan insana nasýl muamele eder?

28 Þubat sonrasý kýyafetler seneler içinde eski tabirle "suya girmiþ gibi" çekti. Daralan ve kýsalan kýyafetler modayý takip ediyor olmanýn bir belirtisi addedilmeye baþlandý. Gerçek anlamda tesettüre hitap eden bol kýyafetler “demode”, kullanýcýlarý da “zavallý acuze” muamelesine maruz býrakýldý. Bu yýpratýcý sürece dayanabilen küçük azýnlýk hala tesettürün bol ve uzun olanda olduðu fikrine sadýk kalmaya çalýþýrken, dönemin moda akýmlarýna kapýlanlar sonu belli olmayan bir yolda kaptýrýp gitmiþ durumdalar. Ya da kaptýrýp gitmenin eþiðinde dolaþýyorlar.

Þöyle bir sormak lazým kendimize, "örtünmek için mi örtünüyoruz?" Yoksa "güzelleþmek için mi?" Örtü bizim "hayatýmýzýn amacý mý?" Yoksa "bir takým dünyevi emellerimizin aracý mahiyetinde mi?" "Birileri, nefsimizi ya da vicdanýmýzý tatmin etmek için mi", yoksa "Allah rýzasý için mi örtünüyoruz?" Okuyan herkes “tabii ki Allah rýzasý için” diyebilir. Ama iki sevgi bir gönülde olamayacaðýna göre, bir kez daha düþünmek, bir defa daha niyetlerimizi inceden yoklamak gerekir sanýyorum.

Eþyalarý yeterince kullanýp eskidiðine kanaat getirdiðimizde fýrlatýp attýðýmýz gibi çevremizde iyi zamanýmýzda arkadaþ, ahbap hatta dost olarak tanýmladýðýmýz insanlara benzer muameleyi yapýyor olmamýz  geçmiþe küfretmenin, kýymet bilmezliðin, kiþilik erozyonunun, bir yansýmasý olduðunu unutmayalým. Kalplerin sýrça bir köþk olduðunu kýrýlan ve bir defa güç bela tamir edilen bir gönlün, bir daha tamirinin çok zor hatta imkânsýz olabileceðini ve her þeyden önce gördüðümüz görmediðimiz, bildiðimiz bilmediðimiz her þeyin ve kýrdýðýmýz kalbin, gerçek sahibi olan Allah’ý, ve Allah’ýn "kalpleri kýranlarla" deðil, "kalbi kýrýklarla" beraber olduðunu hatýrlayalým. ..

Sokaktaki herhangi birisi gibi adi ve kaba davranýþlarý örnek alýp, hayatýmýza geçirmenin, bozuk para harcar gibi, insan, arkadaþ ve ahbap tüketmenin, bizi düþüreceði derekenin farkýna varalým. Kim olduðumuzu ve ne için vazifelendirildiðimizi düþünmeye çalýþalým. Emin olun bu dünyada dirlik ve düzen saðlamak adýna hepimizin en az bir yaratýlýþ gayesi vardýr. 

Kendisinden çok baþkalarýný düþünen, içinde ben geçen cümlelerini biz ile deðiþtirmeye çalýþan, güzel insanlardan olmak duasýyla..

Zahide Baþak

Ýnsan Olanlar Beri Gelsin..

“Ýnsan çevresinin adamýdýr” diye anlamlý bir söz vardýr. Sosyal bir varlýk olmamýzdan dolayý toplumdan uzak yaþayamýyoruz. Bununla beraber zamanýmýzýn insan görünüþlü hayvandan aþaðý mahlûklarýyla da hiçbir türlü geçinemiyoruz. Dürüst, namuslu, güvenilir, içi dýþý bir kimselere hayatýn her alanýnda ihtiyaç var. “Ýnsanlar aranýyor” diye bir ilan versem, bu sözümü iþ ilaný sanmayýp ne demek istediðimi anlayan birileri çýkar mý diye düþünmüyor deðilim...

Zahide Baþak